歌词
CHAPTER 37
SENTENTIAE ANTīQVAE
1.Mortālia facta perībunt.
2.Noctēs atque diēs patet ātrī iānus Dītis.
3.Annī eunt mōre modōque aquae.Numquam hōra quae praeteriit potest redīre ; ūtāmur aetāte.
4.Heu, obiī ! Quid ego ēgī ! Fīlius nōn rediit ā cēnā hāc nocte.
5.Frāter meus ōrat nē abeās domō.
6.Dīcit patrem ab urbe abīsse sed frātrem esse domī.
7.Tertiā hōrā forīs ībam Sacrā Viā , ut meus mōs est .
8.Dēnique Dāmoclēs,cum sīc beātus esse nōn posset, ōrāvit Dionysium tyrannum ut abīre ā cēnā licēret.
9.Eō tempore, Syrācūsīs captīs , Mārcellus multa Rōman mīsit; Syrācūsīs autem multa atque pulcherrima relīquit.
10.Diēs multōs in eā nāve fuī ; ita adversā tempestāte ūsī sumus.
11.Iram populī ferre nōn poterō , sī in exsilium ieris.
12.Caesare interfectō,Brūtus Rōmā Athānās fūgit.
13.Ipse Rōmam redīrem, sī satis cōnsiliī dē hāc rē habērem.
14.Nēmō est tam senex ut nōn putet sē ūnum annum posse vīvere .
15.Dum nōs fāta sinunt,oculōs satiēmus amōre;nox tibi longa venit,nec reditūra diēs.