歌词
CHAPTER 30
SENTENTIAE ANTīQVAE
1.Nunc vidētis quantum scelus contrā rem pūblicam et lēgēs nostrās vōbīs prōnūntiātum sit.
2.Quam dulcis sit lībertās vōbīs prōtinus dīcam.
3.Rogābat dēnique cūrumquam ex urbe cessissent.
4.Nunc sciō quid sit amor.
5.Videāmus uter hīc in mediō forō plūs scrībere possit.
6.Multī dubitābant quid optimumesset.
7.Incipiam expōnere unde nātūra omnēs rēs creet alatque.
8.Dulce est vidēre quibus malīs ipse careās.
9.Auctōrem Trōiānī bellī relēgī,quī dīcit quid sit pulchrum,quid turpe,quid ūtile,quid nōn.
10.Doctōs rogābis quā ratiōne bene agere cursum vītae possīs,utrum virtūtem doctrīna parert an nātūra ingeniumque dent, quid minuat cūrās,quid tē amīcum tibi faciat.
11.Istī autem rogant tantum quid habeās,nōn cūr et unde.
12.Errat,quī fīnem vēsānī quaerit amōris: vērus amor nūllum nōvit habēre modum.
13.Sed tempus est iam mē discēdere ut cicūtam bibam,et vōs discēdere ut vītam agātis. Utrum autem sit melius,dī immortālēs sciunt; hominem quidem nēminem scīre crēdō.