ภูเขาไฟ

เสียงจากความหม่นหมอง ดังร้องกู่ก้องอยู่ในใจ

คล้ายกำลังสลาย กลายหายเปลี่ยนเป็นดั่งไฟ

แสงจากความเหลื่อมล้ำ แผดเผาลุกลามไม่ดับไป

พื้นเหือดแห้งกระหาย ไฟร้ายลุกลามในใจคน

ช้าก่อนฉันจะมาดูดกลืนในความต้องการ

ทิ้งไว้ป่นปี้สลาย เรียกฉันว่าคน