เราสองคน

ยังเข้าใจ ในวันที่สาย ยังเข้าใจแม้ต้องจบลง

ยังเหมือนเก่า ในคำว่ารัก แม้มันทำร้ายให้เราปวดใจ

เพราะว่าในที่สุด ไม่อาจย้อนให้วันเวลาคืนกลับ

เพราะว่าทำทุกอย่าง ไม่อาจย้อนให้ใจเราเปลี่ยนกลับเป็นเหมือนเดิม

และแม้ว่าไม่อยากจะเอ่ยคำลา แล้วฉันควรทำอย่างไร

ต่อไปจากนี้ถ้าเราต้องจบ หยุดเหตุผลที่มีทุกอย่าง

หากคำลาแค่เพียงหนึ่งคำ นั้นทำให้ต้องเสียใจ

แต่ยิ่งเราฝืนกันต่อไป ก็ยิ่งเจ็บยิ่งช้ำด้วยรัก

และมีเพียงความปวดร้าว (รอยน้ำตา)

แม้ว่ารักเท่าไหร่ ก็มีแต่ทรมานตลอดมา

แม้ลาจากกัน เจ็บช้ำเท่าไหร่หากเอ่ยคำนั้น

ฉันเองไม่เหลือหนทางอื่นใด

เพราะว่าในที่สุด ไม่อาจย้อนให้วันเวลาคืนกลับ

เพราะว่าทำทุกอย่าง ไม่อาจย้อนให้ใจเราเปลี่ยนกลับเป็นเหมือนเดิม

และแม้ว่าไม่อยากจะเอ่ยคำลา แล้วฉันควรทำอย่างไร

ต่อไปจากนี้ถ้าเราต้องจบ หยุดเหตุผลที่มีทุกอย่าง

หากคำลาแค่เพียงหนึ่งคำ นั้นทำให้ต้องเสียใจ

แต่ยิ่งเราฝืนกันต่อไป ก็ยิ่งเจ็บยิ่งช้ำด้วยรัก

และมีเพียงความปวดร้าว (รอยน้ำตา)

ต่อไปจากนี้ถ้าเราต้องจบ หยุดเหตุผลที่มีทุกอย่าง

หากคำลาแค่เพียงหนึ่งคำ นั้นทำให้ต้องเสียใจ

แต่ยิ่งเราฝืนกันต่อไป ก็ยิ่งเจ็บยิ่งช้ำด้วยรัก

และมีเพียงความปวดร้าว (รอยน้ำตา)