ไม่ได้เป็นหมอ(แต่เป็นห่วง)

ตื่นมาตอนเช้าก็เจอข้อความมอนิ่งทุกวัน

เธอก็ทำประจำอย่างนั้นน่ารักดี ไอ้เราก็ตื่นสาย

กว่าจะอ่านบ่ายทุกที เป็นเพราะเวลาที่เรามีไม่ตรงกัน

ก็งงเหมือนกันทำไมอ่านไปยิ้มไปทุกวัน

และก็คอยใส่ใจกันอยู่อย่างนี้

อยากจะถามว่าเบื่อไหม แต่เธอก็ตอบว่าฉันยินดี

ขอบคุณอีกทีขอบคุณที่เรามีกัน

(แต่)ถ้าเธอคิดถึงฉันให้เข้ามาหาได้ทุกวัน

ส่งข้อความสั้นๆให้กันแค่นั้นก็ยังดี

ถ้าหากขาดกำลังใจทำงาน

ได้โปรดอย่าลืมฉันคนนี้

คนที่อยู่เคียงข้างเธอในทุกเวลา

ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรก็ช่างมัน

ถ้าหากเรามีกันเรื่องร้ายเหล่านั้นก็ไม่มีค่า

อย่าลืมกินข้าวเช้าทุกวัน ไม่ได้เป็นหมอแต่เป็นห่วงนะ

จะรอคอยวันเวลาได้มาเจอกัน เพราะฉันนั้นคิดถึงเธอ

ขอบคุณที่เธอเป็นห่วงเวลาที่หายไปนานๆ

คิดถึงทุกวันงานเราต่างกันนะคนดี เช้านอนพอตอนค่ำ

ก็นั่งทำงานไปถึงตี4 เหนื่อยนะที่เป็นอย่างนี้ในทุกๆวัน