歌词
..เสียงคนโจษจัน เขาลือร่ำกันตั้งแต่หัวคุ้ง
ว่าเพลงลูกทุ่ง มีฆาตกรมาฆาตกรรม
แรกยังไม่ตาย พวกมันมากมายมารุมช่วยยำ
อับจนถ้อยคำ สิ้นไร้ทำนองเคยร้องกันมา
..ลูกทุ่งตายแล้ว “น้ำตาลก้นแก้ว” ก็ไม่มีเหลือ
หมดค่า “ป่าเหนือ” “น้ำค้างเดือนหก” จบแล้ว “เหล้าจ๋า”
“ไหนว่าไม่ลืม” “ฝนหนาวสาวครวญ” ไม่หวนกลับมา
“ยมบาลเจ้าขา” มันแห่กันมา ฆ่าลูกทุ่งให้ตาย
...”ช่างร้ายเหลือทน คนอะไรไร้ความปรานี”
เหยียบย่ำของดี ต้องทรามต่ำช้า มันถึงว่าจะขาย
มันบอกอยากรวย มันว่าอยากดัง ต้องไร้ยางอาย
ลูกทุ่งต้องตาย กี่ครั้งซ้ำๆ เพราะน้ำมือใคร
..มันเชือดมันเฉือน ลงกลางหว่างใจของเพลงลูกทุ่ง
สิ้นกลิ่นน้ำปรุง อย่าเอ่ยคำถาม “คิดถึงพี่ไหม”
“ร้องไห้กับเดือน” “ลานเทสะเทือน” “โปรดเถิดดวงใจ”
“น้ำตาลาไทร” “มาลัยดอกรัก” หักสิ้นวิญญาณ
...”ช่างร้ายเหลือทน คนอะไรไร้ความปรานี”
เหยียบย่ำของดี ต้องทรามต่ำช้า มันถึงว่าจะขาย
มันบอกอยากรวย มันว่าอยากดัง ต้องไร้ยางอาย
ลูกทุ่งต้องตาย กี่ครั้งซ้ำๆ เพราะน้ำมือใคร
..มันเชือดมันเฉือน ลงกลางหว่างใจของเพลงลูกทุ่ง
สิ้นกลิ่นน้ำปรุง อย่าเอ่ยคำถาม “คิดถึงพี่ไหม”
“ร้องไห้กับเดือน” “ลานเทสะเทือน” “โปรดเถิดดวงใจ”
“น้ำตาลาไทร” “มาลัยดอกรัก” หักสิ้นวิญญาณ