ปรัชญาเดียวกัน

..เมฆกลายเป็นฝน หล่นจากอกฟ้า

นั่นใช่น้ำตา ของฟ้าหรือเปล่า

ไม่เคยไถ่ถาม กับฟ้าถึงความเศร้า

แต่หลังฝนทุกคราว ฟ้าก็ใสเหมือนเดิม

..ลมจูบใบไม้ เบาๆก็ปลิดใบ

ต้นไม้ร้องไห้ เสียใจหรือเปล่า

ไม่เคยไถ่ถาม ต้นไม้ถึงความเศร้า

แต่ถึงฤดูก็พราว ผลิใบขึ้นใหม่อีกครั้ง

...คนเอ๋ยคนหนอคนนะคนอย่าทนทุกข์

อย่าลืมว่าคนเคยลุกขึ้นได้ทุกครา

ท้องฟ้าจะงามเมื่อฝนไป

ต้นไม้จะงามเมื่อฝนมา

ชีวิตหลังน้ำตากล้าแกร่งกว่าเดิม

แค่เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

..อดีตเคยหวาน ปัจจุบันขม

พรุ่งนี้ถึงตรม แค่ลมพัดผ่าน

แค่นาฬิกา หมุนไปหมุนมาทุกวัน

ซ้ำที่เดียวกันทั้งสุขและทุกข์ ลุกขึ้นดีกว่า

...คนเอ๋ยคนหนอคนนะคนอย่าทนทุกข์

อย่าลืมว่าคนเคยลุกขึ้นได้ทุกครา

ท้องฟ้าจะงามเมื่อฝนไป

ต้นไม้จะงามเมื่อฝนมา

ชีวิตหลังน้ำตากล้าแกร่งกว่าเดิม

แค่เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

..อดีตเคยหวาน ปัจจุบันขม

พรุ่งนี้ถึงตรม แค่ลมพัดผ่าน

แค่นาฬิกา หมุนไปหมุนมาทุกวัน

ซ้ำที่เดียวกันทั้งสุขและทุกข์ ลุกขึ้นดีกว่า

..เข็มเวลาคน ต้นไม้ ฝนฟ้า ปรัชญาเดียวกัน