อาจจะดี

อาจจะดี

ทุกครั้ง ที่เจอต้องเก็บอาการเอาไว้ข้างใน

เวลาที่เราพบกัน

เหตุจำเป็น ที่เราต้องเจอกันทุกวัน

ฉันกลัวอะไรๆ จะเปลี่ยน

เพราะว่ารู้ ว่าเธอชอบคนแบบไหน

ห่างไกลจากตัวฉันเหลือเกิน

ดีแค่ไหน ที่เธอเข้ามาทักทาย

แค่เท่านี้ก็ดีสุดแล้ว

ก็คงจะดีแล้วที่เป็นแบบนี้ ดีกว่านี้ยังไงก็ไม่มีทาง

มันอาจจะดีอยู่แล้วที่ฉันไม่กล้าเข้าไปบอกรัก

มันอาจจะดีอยู่แล้วที่ฉันไม่คิดจะเผยใจ

แค่มองจากมุมนี้ยังรู้เลยว่าไม่มีหวังอะไร

ดีอยู่แล้วที่แอบเก็บมันอยู่ข้างใน

ดีกว่าบอกไปแล้วเธอไม่คิดเหมือนกัน

อยากให้เธอ นั้นมาเลือกเดินอยู่ข้างกัน

อย่างที่ฉันนั้นต้องการตลอดมา

แต่ความจริง ไม่เคยอยู่ในสายตา

ต่อให้เวลาจะเนิ่นนานสักแค่ไหน

ก็คงจะดีแล้วที่เป็นแบบนี้ ดีกว่านี้ยังไงก็ไม่มีทาง

มันอาจจะดีอยู่แล้วที่ฉันไม่กล้าเข้าไปบอกรัก

มันอาจจะดีอยู่แล้วที่ฉันไม่คิดจะเผยใจ

แค่มองจากมุมนี้ยังรู้เลยว่าไม่มีหวังอะไร

ดีอยู่แล้วที่แอบเก็บมันอยู่ข้างใน

ดีกว่าบอกไปแล้วเธอไม่คิดเหมือนกัน

มันอาจจะดีอยู่แล้วที่ฉันไม่กล้าเข้าไปบอกรัก

มันอาจจะดีอยู่แล้วที่ฉันไม่คิดจะเผยใจ

แค่มองจากมุมนี้ยังรู้เลยว่าไม่มีหวังอะไร

ดีอยู่แล้วที่แอบเก็บมันอยู่ข้างใน

ดีกว่าบอกไปแล้วเธอไม่คิดเหมือนกัน

มันอาจจะดีอยู่แล้วถ้าฉันไม่เคยต้องเก็บไปคิด

มันอาจจะดีอยู่แล้วที่วันนั้นไม่ได้พูดไป

แค่มองจากมุมนี้ยังรู้เลยว่าไม่มีหวังอะไร

ดีอยู่แล้วที่แอบเก็บมันอยู่ข้างใน

ดีกว่าบอกไปแล้วเธอไม่คิดเหมือนกัน