歌词
เหตุใดจึงมาทิ้งไป
จากกันไปไกลแสนไกล
รู้ไหมว่าใจหนึ่งใจ
ของฉันจะขาดเหมือนกัน
เคยชินกับการจ้องตา
เคยชินกับการได้พูดว่า...
ว่ารักเธอ... รักเธอมากกว่าสิ่งใด
ไม่เคยจะรักเธอน้อยลง
จิตใจของฉันยังซื่อตรง
เรื่องราวมันกระทันหันไป
ฉันยังไม่ทันได้เตรียมใจ
หมดสิ้นกำลังไม่เหลือแรงใจ
จากนี้จะมีชีวิตไว้เพื่อใคร
มันกินข้าวไม่ได้ นอนหายใจแผ่วเบาอย่างนี้
อยากจะใช้ชีวิตกับเธอเหมือนทุกที
อยากจะเดินหลีกหนี
ไม่อยากเป็นอย่างนี้...
ความทรงจำ วิ่งเข้ามา
ยืนงงกับรอยน้ำตา
ไม่คิดเลยว่าจะเกิดขึ้นมาก่อน
ไม่มีแม้คำจะร่ำลา
น้ำเสียงสุดท้ายของวาจา
ไม่มีคำบอกลา ตอนเธอมาจากฉันไป
ไม่เคยจะรักเธอน้อยลง
จิตใจของฉันยังซื่อตรง
เรื่องราวมันกระทันหันไป
ฉันยังไม่ทันได้เตรียมใจ
หมดสิ้นกำลังไม่เหลือแรงใจ
จากนี้จะมีชีวิตไว้เพื่อใคร
มันกินข้าวไม่ได้ นอนหายใจแผ่วเบาอย่างนี้
อยากจะใช้ชีวิตกับเธอเหมือนทุกที
อยากจะเดินหลีกหนี
ไม่อยากเป็นแบบนี้...
ต่อจากนี้จะมีชีวิตไว้เพื่อใคร
มันกินข้าวไม่ได้ นอนหายใจแผ่วเบาอย่างนี้
อยากจะใช้ชีวิตกับเธอเหมือนทุกที
อยากจะเดินหลีกหนี
ไม่อยากเป็นแบบนี้...
มันเจ็บปวดและหลงทาง
มันเจ็บปวดและหลงทาง
มันเจ็บปวดและหลงทาง
มันเจ็บปวดและหลงทาง
หลงทาง
เจ็บปวดและหลงทาง
หลงทาง
มันเจ็บปวดและหลงทาง