Popiół

Wszystko się roztopi

A potem wyschnie na wiór

Sucha ziemia

Nie odbije już śladów stóp

Nasze grzechy nie rozłożą się i za sto lat

Jak powstrzymać samych nas

Topimy je w rzece, łudząc się wiecznie, że ziemia je przyjmie jak swoje

I módlmy się lepiej, że nie odda zbyt wcześnie, spadną nam plagi na głowę

Na grzeszników i świętych, wlecą nasze grzechy

Dzieciom za kołnierz

Nim posypiemy głowy popiołem

Popiołem będziemy

Nasz dom jest największym, wysypiskiem naszych win

Powietrze tak ciężkie, że nie będzie wiało nic

Nasze grzechy nie rozłożą się i za sto lat

Jak powstrzymać samych nas

Topimy je w rzece, łudząc się wiecznie, że ziemia je przyjmie jak swoje

I módlmy się lepiej, że nie odda zbyt wcześnie, spadną nam plagi na głowę

Na grzeszników i świętych, wlecą nasze grzechy,

Dzieciom za kołnierz

Nim posypiemy głowy popiołem

Popiołem będziemy

Do piekła wchodzimy bez pukania

Niemal wyważając drzwi

Topimy je w rzecze

Łudząc się wiecznie

Że ziemia je przyjmie jak swoje

Spadną plagi na grzeszników i świętych

Popiołem będziemy