Nazan Sang

منم تنها توو این شهر نترسون منو از قهر

توو جامی که به عشق تو مینوشم نکن زهر نکن زهر

تو این شهر هزار در با این حوصله تنگ

به جامی که به عشقه تو مینوشم نزن سنگ نزن سنگ

خیال کن که یه آهو یه صحرارو دویده

زیر تابش آفتاب به یک سایه رسیده

خیال کن که توو ساحل به غیر ازتو کسی نیست

قریقم منو فرصت بغیر از نفسی نیست

هنوز چهره پر از گرد راهه منو تنها گذاشتن گناهه

نمیخوام اینو باور کنم من

که بخت منه خو شبخت سیاهه منو تنها گذاشتن گناهه، گناهه، گناهه

خیال کن که یه آهو یه صحرارو دویده

زیر تابش آفتاب به یک سایه رسیده

خیال کن که توو ساحل به غیر ازتو کسی نیست

قریقم منو فرصت بغیر از نفسی نیست

هنوز چهره پر گرد راهه منو تنها گذاشتن گناهه

نمیخوام اینو باور کنم من

که بخت منه خو شبخت سیاهه منو تنها گذاشتن گناهه، گناهه، گناهه

منم تنها توو این شهر نترسون منو از غم

توو جامی ک ب عشقه تو مینوشم نکن زهر نکن زهر

توو این شهر هزار رنگ با این حوصله تنگ ب

جامی ک ب عشقه تو مینوشم نزن سنگ نزن سنگ

ب جامی ک ب عشقه تو مینوشم نزن سنگ نزن سنگ