อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ

รู้ว่าขอบ่อย บ่อยจนเกินเข้าใจ

อยู่นาน ๆ ได้ไหม มาหากันบ้างสิ

ทั้งที่รู้อยู่ว่ามันดูไม่ดี แต่ความเหงาชนะทุกที

อยากให้เธอเข้าใจ

กลัวทุกอย่าง หวาดระแวงมันไปทุกอย่าง

เธอยิ่งห่าง ยิ่งโหดร้าย

อย่าปล่อยให้คน ๆ นึง คิดถึงเธอ

รอคอยจนเพ้อ จนเหนื่อยจะขาดใจ

อยู่กับคำว่าเหงา ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว

ได้ยินแต่เสียงหัวใจ

มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอไม่รักกัน

รู้ว่าเธอเหนื่อย เหนื่อยกับฉันทุกวัน

เหนื่อยกับความรำคาญ ผู้หญิงขี้เหงาไป

คิดถึงเธอบ่อย บ่อยเท่าลมหายใจ

อยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่านไป มันหลับตาไม่ลง

กลัวทุกอย่าง หวาดระแวงมันไปทุกอย่าง

เธอยิ่งห่าง ยิ่งโหดร้าย

อย่าปล่อยให้คน ๆ นึง คิดถึงเธอ

รอคอยจนเพ้อ จนเหนื่อยจะขาดใจ

อยู่กับคำว่าเหงา ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว

ได้ยินแต่เสียงหัวใจ

มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ

ไปอยู่กับใคร ไปทำอะไร

ทิ้งให้คนอ่อนไหว กอดความคิดถึง

จนนอนหลับไปกับใจปวดร้าว

♪

อย่าปล่อยให้คน ๆ นึง คิดถึงเธอ

รอคอยจนเพ้อ จนเหนื่อยจะขาดใจ

อยู่กับคำว่าเหงา ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว

ได้ยินแต่เสียงหัวใจ

มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอไม่รักกัน

ได้ยินแต่เสียงหัวใจ

ถามว่าเธออยู่ไหน ทำไมถึงไม่มา