歌词
Og mannen han gjekk seg i Vea-skog,
Hei fara i Vea-skog,
Då høyrde an ei kråke i lunden gol,
*Hei fara, faltu riltu raltu ra*
Og mannen han tenkte med sjølve seg,
Hei fara med sjølve seg,
Eg meine den kråka vil drepa meg,
*Hei fara, faltu riltu raltu ra*
Og mannen han snudde om hesten sin,
Hei fara om hesten sin,
Så kjøyrde han heim att tel garden sin,
*Hei fara, faltu riltu raltu ra*
Og mannen han spendte sin bøge te kne,
Hei fara sin bøge te kne,
Så skaut han den kråka så ho datt ned,
*Hei fara, faltu riltu raltu ra*
Så spende han fyri dei følane ti,
Hei fara dei følane ti,
Men kråka ho sprengde no alle de,
*Hei fara, faltu riltu raltu ra*
Så spende han fyri dei følane tølv,
Hei fara den følane tølv,
Då kjøyrde han kråka på låve-gølv,
*Hei fara, faltu riltu raltu ra*
Så flådde han kråka og lema ho sond,
Hei fali og falaleia,
Ho vog miom atten og tjuge pond,
*Det dona i lunden falaleia*
Og kjøttet det saltan i tønnor og fat,
Hei fali og falaleia,
Og tunge den hadden til jolemat,
*Det dona i lunden falaleia*
Av tarmane gjorde han tølv par reip,
Hei fali og falaleia,
Og klørne dei brukten til mykje greit,
*Det dona i lunden falaleia*
Og nebbet det bruk an til kyrkje båt,
Hei fali og falaleia,
Så følk kunne sitte på til og frå,
*Det dona i lunden falaleia*
Av augo så gjorde han støveglass,
Hei fali og falaleia,
Og nakkjen den sett han på kyrkja til stas,
*Det dona i lunden falaleia*
Og den som kje kråka kan nyttas så,
Hei fara kan nyttas så,
Han er ikkje vere ei kråke å få,
*Hei fara, faltu riltu raltu ra*