İzmir Ağlıyor

O zamanlar gizlice yollara çıkardık

El ele verirsek dünyayı yıkardık

O yasaklı şehirde martılar kadardık

Kapılar kapanırdı, sarılıp ağlardık

Kaç kere yandık, kimse bilmiyor

Gemiler gidiyor, İzmir ağlıyor

Kaç kere yandık, kimse bilmiyor

Gemiler gidiyor, İzmir ağlıyor

♪

O zamanlar zamansız, mekansız çocuktuk

Büyüdük belki de onları unuttuk

O karanlık şehirde korkular kadardık

Gecenin karasında sevdalı bahardık

Kaç kere yandık, kimse bilmiyor

Sevdiğim gidiyor, İzmir ağlıyor

Kaç kere yandık, kimse bilmiyor

Gemiler gidiyor, İzmir ağlıyor